W wielu kulturach od wieków wykorzystywano zioła w formie naparów, odwarów i mieszanek, które tradycyjnie stosowano w celu wspierania równowagi organizmu i prawidłowego funkcjonowania procesów metabolicznych. Takie mieszanki często łączyły kilka roślin, aby wspólnie wpływać na trawienie i przyswajanie węglowodanów.
Liście morwy białej (Morus alba) były cenione w tradycyjnej medycynie jako składnik naparów przy posiłkach, który pomagał regulować tempo wchłaniania cukrów. Obecnie liście morwy są badane pod kątem zawartości związków bioaktywnych, które wpływają na enzymy trawienne.
Nasiona kozieradki (Trigonella foenum-graecum) dodawano do potraw lub przygotowywano z nich napary, które tradycyjnie uważano za wspierające równowagę metaboliczną i wykorzystanie składników odżywczych przez tkanki.
Cynamon (Cinnamomum spp.) był popularny w postaci przypraw i składnika mieszanek. W tradycji uznawano go za roślinę wspierającą prawidłową przemianę składników odżywczych. Współczesne badania analizują jego wpływ na szlaki sygnalizacji komórkowej związane z metabolizmem glukozy.
Berberys (Berberis vulgaris) wykorzystywano w postaci odwarów i nalewek, obserwując jego wpływ na ogólną równowagę organizmu. Badania naukowe wskazują, że zawarta w nim berberyna może wpływać na enzymy metaboliczne i procesy energetyczne komórek.
Liść laurowy (Laurus nobilis) stosowano w naparach i odwarach ze względu na właściwości przeciwutleniające. Badania laboratoryjne analizują wpływ flawonoidów i olejków eterycznych z liścia laurowego na procesy oksydacyjne w komórkach.
Współczesna nauka bada wieloskładnikowe mieszanki ziołowe w kontekście metabolizmu węglowodanów, analizując, jak obecne w nich polifenole, flawonoidy i alkaloidy oddziałują na enzymy wątrobowe, procesy metaboliczne w tkankach obwodowych oraz tempo wchłaniania glukozy. Dzięki temu tradycyjne zastosowania roślin zyskują naukowy kontekst i pozwalają lepiej zrozumieć ich potencjalną rolę w wsparciu procesów metabolicznych.